Daarnet het sinaasappeltje genuttigd dat Betty gisteren voor me meegenomen had. Bleek ook van de Albert Cuyp te komen. Komt zij niet meer bij Auer? We zijn er toch jaren vaste klant geweest. Vreemde zaak. Maar geen slechte sinaasappel, dat moet ik toegeven.
Ik had er zelf gisteren twee moeten kopen op de markt, eentje extra, met wikkel natuurlijk - voor de zondag. Vergeten. Gewoon vergeten om aan te denken. En ja, dan overhandigt mijn Betty me vanavond het zondagavondsinaasappeltje waar een wikkel om zit. Een mirakel. Ik heb eerder toch beweerd dat ze daar helemaal nooit op let of er een omheen zit?
Ze had trouwens wel een naar wikkeltje in huis gehaald - eentje waarop in het Duits erstklassig, süss, saftig, gesund en erfrischend stond.
Rotmoffen.
't Is dan al wel zeventien en een halfjaar geleden, maar ik ben ze heus niet vergeten.
Duitse navels, waar zouden die vandaan komen? Hebben de moffen soms nog vrienden in Namibië?
Mooie vriendschap.
Zouden ze daar in Namibië wel weten dat hun Teutoonse kameraadjes hun vitaminen aanprijzen in fascistische lettertjes?
Toch een bijzonder exemplaar, deze wikkel, ik bewaar 'm. Da's zeker.
Want tja, kijk - 't begon zo: Meneer pastoor was weer op dreef vanochtend. Alsof-ie van mijn gezicht kon lezen dat ik deze middag de vitaminebommen uit Palermo uit mijn Gouden-Oogstdoosje zou halen om beiden nader te bestuderen: zo keek-ie naar me tijdens de preek."Hobby, meneer pastoor", dacht ik hardop in mezelf, "da's nou mijn hobby: sinaasappelwikkels. Niks mis mee, niks zondigs. Alsof ik er wat aan doen dat er op Palermo een schilder zit die plezier in z'n werk heeft? Ik zweer bij de Heilige Maagd dat sinaasappelwikkels verzamelen een onschuldig tijdverdrijf is." Ik voelde zachtjes m'n lippen bewegen. Ze prevelden: "En zo is 't ook. Ik zeg de waarheid, niets dan de waarheid."
Het hielp.
Meneer pastoor wendde zijn gezicht tot een ander. Ik kan me vergissen, maar volgens mij was Auer zijn volgende slachtoffer.
En bij het kaarsjes branden, na afloop van de mis, herhaalde ik mijn gedachten nog maar eens in het aanziens van de Heilige Maagd zelf. "Laat meneer pastoor, laat m'n Betty inzien dat ik onschuldig plezier beleef aan sinaasappelwikkels", smeekte ik haar.
En ja, toen kreeg ik dus die sinaasappel met die Pruisische wikkel vanavond van Betty. Maria had me verhoord. Ik moet haar alleen nog vragen of die moffenwikkel in een apart doosje moet worden opgeborgen.
Ik moet mijn schatten extra goed opbergen vandaag. Betty wil mijn kamer een grote beurt geven. En bij een grote beurt van Betty is niets veilig. Misschien kan ik ze beter meenemen naar mijn werk. Lijkt toch vrij onschuldig in de tas zoŽn sigarendoos?